Bitraga. Biblioteca de tradución galega

Título	Ruínas (desgrazas de tres vidas exemplares)
Autoras/es Nome	María Rey X. Amancio Liñares Giraut
Publicacións	Ruinas
Ilustracións
Xénero	LIT_Narrativa_Novela
Lingua	Galego - glg
Direccionalidade	Directa
Ano	2024
Edición	monolingüe
Formato, volume, fascículo, número, páxinas	21 cm, 81 p.
Obra completa, Antoloxía	Obra completa
Tipo de edición	1ª edición
ISBN	978-84-10324-52-7
Lugar de edición: editora, colección	A Coruña: Medulia Editorial, Col. Tradución
Localización e signatura	BUSC Bib. Xeral GA 49368
Fonte	BNE, BUSC
Soporte	Papel
Introdución e notas	Presentación de Valentín García Gómez, Secretario Xeral da Lingua, Xunta de Galicia, e limiar de Anxo Angueira, Presidente da Fundación Rosalía de Castro.
Textos críticos
Premio(s)
Observacións	Constan os nomes dos tradutores na cuberta. Resumo: "Resumo: Esta novela reflicte en espello tres arquetipos da sociedade do Antigo Réxime que, ante a chegada dos novos tempos e a preponderancia da burguesía adiñeirada, representan o esmorecemento dos xeitos de vida e da escala de valores de épocas pretéritas. Dona Isabel é unha vella solteirona, póla caída dunha casa egrexia a quen as adversidades e as mudanzas dos tempos deixaron soamente a lembranza das súas glorias, as súas pedras de armas e as poucas fanegas de terra que malamente poden constituir un vencello mesquiño. Pola súa banda, Don Braulio comparece como "un comerciante que, poderoso noutrora, fora descendendo á présa á miseria polas súas incesantes prodigalidades, e que, mantido de esmola por un antigo criado seu, vivía daquela nunha especie de rateira con bufarda, onde adoitaba pasar as horas filosofando tranquilamente, como se aínda estivese nos seus salóns cubertos de alfombras e de espellos de Venecia". Da súa parte, Montenegro figura caracterizado como "un mozo alto, fraco, louro coma o ouro, de nariz cabalar coma o fidalgo da Mancha, de cabeleira blonda e de barba longa e encrechada ao estilo do antigo trobador. Puidera dicirse un cabaleiro do século XVII, arrincado da súa tumba." Eles tres son as ruínas viventes que protagonizan estas páxinas, relato alegórico que enfronta a caducidade dos seus xeitos de vida de estrafalaria gloria ultrapasada coa validez perenne dos valores éticos que, noutro sentido, representan." (Extraído do rexistro do CRBPG: https://catalogo-rbgalicia.xunta.gal/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=2153583)
Ficheiros

Título

Ruínas (desgrazas de tres vidas exemplares)

Autoras/es Nome

María Rey
X. Amancio Liñares Giraut

Publicacións

Ruinas

Ilustracións

Xénero

LIT_Narrativa_Novela

Lingua

Galego - glg

Direccionalidade

Directa

Ano

2024

Edición

monolingüe

Formato, volume, fascículo, número, páxinas

21 cm, 81 p.

Obra completa, Antoloxía

Obra completa

Tipo de edición

1ª edición

ISBN

978-84-10324-52-7

Lugar de edición: editora, colección

A Coruña: Medulia Editorial, Col. Tradución

Localización e signatura

BUSC Bib. Xeral GA 49368

Fonte

BNE, BUSC

Soporte

Papel

Introdución e notas

Presentación de Valentín García Gómez, Secretario Xeral da Lingua, Xunta de Galicia, e limiar de Anxo Angueira, Presidente da Fundación Rosalía de Castro.

Textos críticos

Premio(s)

Observacións

Constan os nomes dos tradutores na cuberta. Resumo: "Resumo: Esta novela reflicte en espello tres arquetipos da sociedade do Antigo Réxime que, ante a chegada dos novos tempos e a preponderancia da burguesía adiñeirada, representan o esmorecemento dos xeitos de vida e da escala de valores de épocas pretéritas. Dona Isabel é unha vella solteirona, póla caída dunha casa egrexia a quen as adversidades e as mudanzas dos tempos deixaron soamente a lembranza das súas glorias, as súas pedras de armas e as poucas fanegas de terra que malamente poden constituir un vencello mesquiño. Pola súa banda, Don Braulio comparece como "un comerciante que, poderoso noutrora, fora descendendo á présa á miseria polas súas incesantes prodigalidades, e que, mantido de esmola por un antigo criado seu, vivía daquela nunha especie de rateira con bufarda, onde adoitaba pasar as horas filosofando tranquilamente, como se aínda estivese nos seus salóns cubertos de alfombras e de espellos de Venecia". Da súa parte, Montenegro figura caracterizado como "un mozo alto, fraco, louro coma o ouro, de nariz cabalar coma o fidalgo da Mancha, de cabeleira blonda e de barba longa e encrechada ao estilo do antigo trobador. Puidera dicirse un cabaleiro do século XVII, arrincado da súa tumba." Eles tres son as ruínas viventes que protagonizan estas páxinas, relato alegórico que enfronta a caducidade dos seus xeitos de vida de estrafalaria gloria ultrapasada coa validez perenne dos valores éticos que, noutro sentido, representan." (Extraído do rexistro do CRBPG: https://catalogo-rbgalicia.xunta.gal/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=2153583)

Ficheiros